yamaç paraşütü tarihi
1940’lı yıllarda, Wright kardeşler başarılı ilk uçuşlarının yanında, birkaç parça perde kumaşından yaptıkları bir tür uçurtmayla yeni bir havacılık olayına öncülük etmişlerdir. Daha sonraları esnek yapıya sahip kanatlar üzerinde çalışma ve deneyler yapılmış, 1948’ de basit yelken kanatlar ortaya çıkmıştır. 1948 yılında Dr. Francis Royala portatif delta kanadı yapmayı başardı.
1961’den sonra kendi şişebilen ve süzülerek uçan paraşüt düşünülmeye başlandı. Bununla beraber 1970’lere kadar yamaçtan düzenli olarak koşarak kalkış yapılmadı. 1970’lerin sonlarında çekilmiş bazı fotoğraf ve video kayıtlarında Amerikalı Sky-diving’cilerin paraşütleriyle ufak tepelerden atlarken kayıtlarının bulunuşu, yamaç paraşütünün bu yıllarda yapılmaya başladığının kanıtıdır. Tamda bu yıllarda Fransız Alplerinde bir kasabada 3 paraşütçü bir paraşüyle tepeden tepeden kalkış fikrini geliştirdiler. Bu 3 paraşütçüden Jean Claude Betemps tarihte ilk olarak bir tepeden paraşütle kalkış yapan kişi ünvanını taşmaktadır. Dünyanın ilk yamaç paraşütü okulu “Clubdes Choucas” adı altında 1979 yılında burada kuruldu.
Tabi burada kullanılan paraşüte yamaç paraşütü denilemez. İlk yamaç paraşütleri, uçaktan yapılan serbest atlayış paraşütlerinin açılışı sırasındaki basınca dayanıklılığına göre dizayn edildi. Daha sonra buna gerek olmadığı görüldü ve kubbeler hava geçirmez kumaştan üretilmeye başlandı. 1980’lerden başlarından itibaren kumaşı, aerodinamiği ve iskeleti sürekli gelişen sporun, kitlelerin yapabileceği kadar düzenli hale gelmesi 1986’yı buldu.
Bu gelişmelere paralel olarak eğitim – öğretim programları düzenlendi. Termik ve yamaç rüzgarı kaldırıcıları kullanarak uzun mesafe uçuşları gerçekleştirildi. Yamaç paraşütü üreticileri yüksek emniyet ve performansı arttırmak amacıyla her geçen yıl yeni yamaç paraşütleri dizayn etmekte ve bunları teste tabi tutmaktadır.
Bugün yamaç paraşütü en ucuz ve hafif hava aracı ve doğayla iç içe olmasından dolayı tutulup sevilmiştir ve dünya sanayi ürünü konumuna gelmiştir.